IP oznacza dokładnie protokół internetowy (Internet Protocol) ale potocznie oznacza też numer sieciowy komputera w Internecie. Numery IP są unikatowe, tj. jednoznacznie identyfikują konkretną maszynę. Tak prosto wygłąda to jednak, jak się przekonamy, tylko w teorii. W praktyce za jednym numerem IP może się kryć wiele komputerów, jak też jeden komputer może mieć wiele interfejsów sieciowych, każdy o innym numerze IP. Ograniczmy się jednak do najprostszego przykładu. Jeśli komputer podłączony jest do jakiejkolwiek sieci zintegrowanej z Internetem, to konfiguruje się na nim protokół TCP/IP. Protokół wymaga wpisania: numeru IP, "bramki" (gate, router), maski podsieci i adresów sieciowych DNS (o tym później). Wszystkie te dane dostarcza nam administrator sieci (w przypadku indywidualnych podłączeń - dostawca Internetu). Mając komputer z konkretnym, stałym IP, możemy uruchomić na nim serwer. Numer IP jest zatem ważniejszy niż sprzęt czy oprogramowanie. Bez niego nie da się uruchomić serwera. Numer IP składa się z czterech segmentów, zaś każdy z nich jest liczbą od 0 do 255, czyli odpowiada wartości jednego bajtu. Niektóre liczby mają specjalne znaczenie, jednak nie ma co komplikować tutaj tego tematu. Przykładowo: adres serwera Instytutu Bibliotekoznawstwa to 156.17.123.4 - każda z tych liczb oznacza odpowiedni segment sieci, po którym można zidentyfikować administratorów wszystkich szczebli. Pamiętaj zatem: jeśli masz stały numer IP nie jesteś anonimowy! Dlatego hackerzy mają tysiąc sposobów na ukrywanie swojego numeru IP, który mógłby ich zdekonspirować. DNS - to serwer nazw domen (Domain Name Server), który zamienia numery na dobrze znane nam domeny internetowe. Np. numer 156.17.123.4 to www.ibi.uni.wroc.pl. Hierarchia domen i hierarchia numerów są niezależne. Adres numeryczny ma zawsze cztery segmenty - domenowy od 3 do 6. Domeny wprowadzono dla wygody ludzi, którzy lepiej kojarzą nazwy niż numery. Każdy adres domenowy ma odpowiadający mu numer IP. Ale nie każdy IP ma nazwę domenową. Dla tego czasem można spotkać adresy typu: http://123.45.66.234/dokument.html DHCP - umożliwia dynamiczne przydzielanie adresów (Dynamic Host Configuration Protocol) oraz innych elementów konfiguracji (bramka, maska). Serwer DHCP dysponuje pewną pulą adresów, które przydziela zgłaszającym się do niego komputerom. Technologia ta stosowana jest w przypadku gdy mamy wiele komputerów pracujących niejednocześnie Częściej jednak dynamiczne przydzielanie adresów wykorzystywane jest razem z translacją adresów co pozwala na dostęp do Internetu całym podsieciom, dzielącym jeden numer IP. Jeśli nasz komputer pobiera adres z serwera DHCP to ma dostęp do Internetu ale nie może być serwerem sieciowym, bo jego adres nie jest stabilny. NAT - to technika translacji adresów (Network Address Translation). Translacja może być dynamiczna, wtedy jeden adres IP jest "tłumaczony" na dowolna ilość adresów wewnętrznych (przydzielanych zwykle przez serwer DHCP). To bardzo wygodna i szeroko stosowana technika, pozwalająca na podłączenie dużej ilości komputerów do Internetu (tak są np. tworzone sieci osiedlowe). Oczywiście tak podłączony komputer nie może być serwerem. Ale istnieje też translacja statyczna, która jednemu adresowi zewnętrznemu przyporzxądkowuje jeden adres wewnętrzny. Statyczny NAT stosowany jest dla zwiększenia bezpieczeństwa komputerów w sieci i taki komputer może być oczywiście też serwerem. Mam nadzieję, że już wiesz "co to za licho".