Łupieżem określa się każdy proces, polegający na łuszczeniu się naskórka. Okazuje się więc, że to całkowicie normalny proces, który odbywa się u każdego człowieka. Natomiast łupieżem z medycznego punktu widzenia, określa się proces nadmiernego złuszczania się naskórka, któremu nie towarzyszą stany zapalne. Znacznie szerzej o łupieżu napisano na www.vitalab.pl/blog/2009/03/lupiez-definicja-symptomy-i-przyczyny.html. Łupież to schorzenie, za powstawanie którego obarcza się grzyby z rodziny Malassezia furfur. Jest to grzyb, który najchętniej rozwija się na podłożu tłustym. To on sprawia, że procesy złuszczania naskórka zostają zachwiane, co prowadzi do łupieżu. Jak już wyżej wspomniałam, łupież może występować pod różnymi postaciami. Można bowiem wyróżnić łupież zwykły, łupież tłusty (łojotokowy), łupież pstry, łupież Giberta, czy łupież rumieniowy. Jak zatem odróżnić poszczególne odmiany tej dolegliwości? Łupież zwykły jest najczęściej spotykaną odmianą dolegliwości. Bardzo często można spotkać go pod nazwą łupież suchy. Najczęściej dotyka on osoby poniżej dwudziestego roku życia. Łupież ten nietrudno rozpoznać, bowiem jawi się jako białe płatki, które odrywają się od skóry głowy i spadają. Łupież zwykły bardzo często przekształca się w późniejszym wieku w łupież tłusty (łojotokowy). Najczęściej pojawia się u mężczyzn. Bardzo rzadko z tym problemem borykają się kobiety. Łupież ten bardzo łatwo odróżnić od łupieżu zwykłego, bowiem ten pierwszy objawia się występowaniem tłustych, żółtych łusek, które mocno przylegają do skóry głowy i niechętnie się odrywają. Ponieważ przylegają do skóry, pod włosami łusek nie widać. Niestety jest to bardzo uciążliwa odmiana łupieżu. Tej odmianie łupież może towarzyszyć świąd. Bardzo często, jako kolejny etap schorzenia, wypadają włosy, co określa się jako łysienie łojotokowe. Więcej o łupieżu tłustym na stronie www.jakpokonalemlupiez.pl/lupiez-lojotokowy. Łupież pstry, choć jest łupieżem, nie dotyka skóry głowy. Ta odmiana łupieżu pojawia się najczęściej na skórze klatki piersiowej. Ten rodzaj schorzenia objawia się występowaniem żółto-brunatnych plam. Skóra, która jest dotknięta łupieżem pstrym wykazuje skłonność do złuszczania się. Bardzo często tego typu schorzenie ujawnia się latem, ponieważ plamy nie opalają się. Wówczas łatwiej zidentyfikować problem. Łupież Giberta objawia się pojawianiem różowych plam. Jest to bardzo łagodna odmiana łupieżu, ponieważ plamy po kilku tygodniach (najczęściej jest to sześć tygodni) znikają samoistnie. Łupież rumieniowy jest natomiast chorobą bakteryjną, którą wywołują maczugowce. Jest to schorzenie, którego objawy jawią się pod postacią rumieniowych ognisk pojawiających się bardzo często w okolicach pachwin.

Wyżej również wspomniałam, że metoda walki z łupieżem uzależniona jest od rodzaju schorzenia. Okazuje się bowiem, że inaczej leczy się łupież zwykły, inaczej łupież pstry, a jeszcze inaczej łupież rumieniowy. By pozbyć się łupieżu należy przede wszystkim zahamować wzrost grzyba należącego do Malassezia furfur. Następnie należy zwalczyć łojotok. A po trzecie musimy przywrócić skórze równowagę fizjologiczną. By usunąć łupież skutecznie, wówczas należy zastosować preparaty, które będą działały przeciwgrzybicznie, przeciwłojotokowo oraz będą wykazywały działanie keratolityczne, a więc będą usuwały martwy naskórek. Jak pokonać łupież? Moc informacji znajduje się na stronie www.jakpokonalemlupiez.pl. Szampony przeciwłupieżowe będą pomocne w zwalczaniu łupieżu zwykłego (suchego) oraz łupieżu tłustego. Trzeba jednak wiedzieć, że tak jak w przypadku łupieżu, szampon szamponowi nie równy. Co prawda na wielu jest napisane o właściwościach przeciwłupieżowych, ale niektóre mogą jedynie zapobiegać nawrotom schorzenia, bądź nie dopuścić do jego powstawania. Tymczasem do zwalczenia łupieżu, z którym już mamy problem, potrzebne będą szampony przeciwłupieżowe LECZNICZE. Na łupież zwykły i tłusty skuteczne będą szampony, w składzie których znajdzie się ketokonazol. Substancja ta działa dzięki temu, że hamuje biosyntezę ergosterolu błony komórkowej, doprowadzając w rezultacie od obumarcia grzyba. Podobne działanie wykazuje klimbazol. Przeciwgrzybiczne właściwości wykazuje również wyciąg z krzewu manuka, jak i wierzby bijącej. Są one źródłem triketonów, polifenoli oraz pochodnych kwasu salicylowego, a więc przyczyniają się do zwalczania łupieżu.

Choć, by wyleczyć łupież trzeba zapobiegać i hamować łojotok, nie należy go eliminować do końca. Dlaczego? Powód jest prosty. Wydzielina gruczołów łojowych intensywnie nawilża oraz natłuszcza włosy, dzięki czemu chronione są one przed działanie szkodliwych czynników zewnętrznych. Gdy będziemy więc usilnie zwalczać łojotok, nasze włosy nie będą miały żadnej ochrony.