Odpowiem krótko : dużą. Zacznijmy od początku : Na komunikację niewerbalną składa się: -wygląd zewnętrzny (fryzura, ubiór) -pozycja ciała -gestykulacja (ruchy kończyn, głowy) -mimika, wyraz twarzy -kanał wokalny (intonacja, barwa głosu, akcent czy szybkość mówienia) -kontakt wzrokowy -przestrzeń fizyczna dzieląca rozmówców -zapach Niektórzy specjaliści uważają, że komunikaty niewerbalne są znacznie ważniejsze od tego, co mówimy. Badania pokazują bowiem, że tylko 7% skuteczności przekazu zależy od części werbalnej, a aż 93% od niewerbalnej (w tym 55% dotyczy mowy ciała,a 38% tonacji głosu). Skutecznej komunikacji nie sprzyja, przede wszystkim, brak kontaktu wzrokowego, bariery tworzone z rąk i nóg, zwiększające dystans oraz gesty wyrażające niepewność, nerwowość. Nawiązanie kontaktu Ponoć najbardziej liczy się początkowe 20 sekund wzajemnego kontaktu, czyli pierwsze wrażenie. Opinia o kandydacie, która powstała właśnie w tym czasie, rzutuje na resztę spotkania. Warto zatem zadbać o to, by wrażenie było jak najlepsze i zostało podtrzymane do końca. Trzeba pamiętać także o tym, że do przywitania pierwsza wyciąga rękę ta osoba, która jest gospodarzem spotkania. Podaną dłoń należy uścisnąć pewnie, ale z wyczuciem. Zbyt mocny uścisk może być interpretowany jako chęć dominacji. Ręce nie powinny być spocone. Pozycja ciała Należy unikać postawy defensywnej, zamkniętej, czyli tworzenia blokady z rąk lub nóg (np. skrzyżowane ręce, noga założona na nogę). Na wskazanym miejscu trzeba usiąść możliwie najwygodniej, tak by pozwolić sobie na rozluźnienie mięśni. Będzie to sygnalizować, że jesteśmy otwarci i pewni siebie. Nogi powinny być złączone, a ciało lekko wychylone w kierunku rozmówcy, co zostanie odczytane jako przejaw zainteresowania tym, co mówi dana osoba. Gestykulacja Największy problem sprawia zawsze ułożenie rąk. Można je oprzeć luźno na nogach, stoliku lub oparciu krzesła. Można też zająć je teczką z dokumentami aplikacyjnymi. Trzeba jednak kontrolować się na tyle, by nie bawić się, np. gumką od teczki lub długopisem. Niewskazane jest także nadużywanie gestykulacji. Należy starać się kontrolować gesty wsparcia, tzw. adaptatory, poprzez które dodajemy sobie odwagi, a innych informujemy o naszej niepewności, niepokoju czy lęku. Przykłady takich gestów to: bawienie się włosami, poprawianie ubrania, poprawianie się na krześle, głaskanie szyi lub ręki. Trzeba uważać także na gesty, takie jak: zasłanianie ust, dotykanie nosa, pociąganie za ucho czy chowanie dłoni, mogące sugerować kłamstwo. Mimika Przejawem aktywnego słuchania wypowiedzi rekrutanta, będzie potakiwanie głową i delikatny uśmiech. Twarz nie powinna zastygać w bezruchu, obezwładniona stresem, bo wówczas przypomina maskę. Kanał wokalny Stres często wywołuje uczucie „pustki w głowie” i wtedy sposób mówienia staje się chaotyczny. Mówimy zbyt szybko lub zbyt wolno, a glos brzmi nienaturalnie. Najlepszym rozwiązaniem w tym wypadku będzie zastosowanie wcześniej technik relaksacyjnych. Kontakt wzrokowy Specjaliści uważają, że długość takiego kontaktu powinna oscylować w granicach od 30-70% czasu poświęconego rozmowie. Ważne jest utrzymywanie kontaktu wzrokowego z rozmówcą, bo okazuje się w ten sposób zainteresowanie jego wypowiedzią. Źle odbierane jest natomiast, uporczywe wpatrywanie się w jakiś punkt, które mówi o przeżywanym niepokoju. Z kolei rozglądanie się dookoła świadczy o zupełnym braku zainteresowania, a niekontrolowanie tego może świadczyć o braku szacunku dla rozmówcy. Inna możliwością jest utrzymywanie wzroku wbitego w podłogę, niosące komunikat o nieśmiałości i zakłopotaniu. Trzeba pamiętać, że brak kontaktu wzrokowego czyni komunikację mniej efektywną, a przy tym wpływa negatywnie na postrzeganie naszej osoby. Przestrzeń fizyczna Duże znaczenie ma także odległość od rozmówcy. Rekruter powinien zatroszczyć się o to, by miejsca siedzące były ustawione w odpowiedniej odległości. Bezpieczna odległość to taka, która nie stwarza krępującej bliskości, ale też nie powoduje izolacji. W zależności od warunków można samemu manipulować niewygodnym dystansem poprzez odsunięcie lub przybliżenie krzesła. Zapach Pamiętajmy, by nie przesadzać z ilością perfum i nie wytwarzać niekomfortowej sytuacji, w której rekrutant poczuje się osaczony przez zapach. Korygowanie zachowania na bieżąco Umiejętność prawidłowego odczytywania wysyłanych przez rekrutanta komunikatów, umożliwi modyfikację naszego zachowania. W zależności od otrzymywanych komunikatów wyrażających aprobatę, dezaprobatę czy brak zainteresowania, będzie można naprawić ewentualne błędy i dostosować się do oczekiwań rozmówcy. Kiedy gesty przeczą słowom Niespójność przekazywanych słów i gestów jest odbierana jako mijanie się z prawdą i przemawia na niekorzyść danej osoby. Narażeni na to są szczególnie kandydaci, którzy podkoloryzowali swoje CV i w czasie rozmowy drzemie w nich obawa przed zdemaskowaniem. Należy więc wystrzegać się wprowadzania w błąd rekrutanta, nie zawyżać swoich kwalifikacji, tylko podawać faktyczny stan rzeczy. W przeciwnym razie, nawet jeśli rekrutant tego nie sprawdzi, będziemy podwójnie spięci. Mam nadzieję, że po przeczytaniu mojej porady, zdasz sobe sprawę jak ważna jest komunikacja niewerbalna.