Według specjalistów od etyki dziennikarskiej jakakolwiek znacząca obróbka zdjęć powinna pozbawiać gazety miana „informacyjnej”. Wszyscy zgodnie twierdzą, że jeśli chce ona zachować swoją powagę, wiarygodność oraz szacunek dla czytelników, pod każdą publikowaną fotografią powstałą w wyniku jakiejkolwiek manipulacji należy dodawać podpis: „fotomontaż na potrzeby redakcji”. Potrzeby te są bardzo różne: dany element może „kłócić” się z resztą obrazu, wyglądać na tle innych nieestetycznie, w związku z czym lepiej go przesunąć albo usunąć lub gdy zwyczajnie nie mieści się on np. na okładce, wówczas zdjęcie należy odpowiednio wykadrować. Niektóre fotografie wymagają przyciemnienia, inne wyostrzenia, rozmycia, rozjaśnienia, zmiany kontrastu, barw, retuszu albo swego lustrzanego odbicia, czyli odwrócenia. Doświadczeni graficy redakcyjni potrafią stworzyć jeden obraz z dwóch nałożonych na siebie zdjęć.

Agencje fotograficzne podchodzą do tej sprawy bardzo profesjonalnie. Uznają bowiem oryginalne dzieła swoich pracowników za świętość i podczas współpracy z redakcjami większość takich agencji zastrzega sobie, że nie wolno ingerować w żadne pochodzące od nich zdjęcie. W swoim podejściu do tej kwestii kierują się zasadami etyki dziennikarskiej i fotoreporterskiej, które mówią przede wszystkim o tym, że czytelnik ma prawo oglądać w mediach świat prawdziwy, a nie w żaden sposób zmanipulowany. Takie właśnie stanowisko zajmuje m.in. Elżbieta Król, właścicielka EK Pictures, która niejednokrotnie wycofała się z kontraktu z redakcją w momencie, gdy obie strony nie mogły dojść w tych kwestiach do porozumienia. Każdą zmianę dane pismo musi uzgadniać z agencją, od której przejęło fotografię. Najczęściej jednak ten wymóg nie jest przestrzegany, a co więcej – nie ma za to kar.