Początkowo mierzenie czasu odbywało się na podstawie wędrówki Słońca. Do tego celu używano słupa wbitego pionowo w ziemię. Na podstawie przesuwającego się cienia można było tylko orientacyjnie określić godzinę. Gnomy były stosowane w Chinach cztery tysiące lat p. n. e.; następnie pojawiały się kolejno w Babilonii i Egipcie blisko dwa tysiące lat p. n. e. Trzeba powiedzieć, że Starożytni Egipcjanie naprawili błąd poprzedników i ustawili pręt pod odpowiednim kątem, a dzięki temu był możliwy dosyć dokładny pomiar niezależnie od pory roku. Oczywiście nie było można w żaden sposób odczytać czasu w nocnej porze.

Dopiero zastosowanie strumienia wody spływającego z naczynia umożliwiło odczytanie wskazywanego czasu bez względu na porę roku czy porę dnia. Jednakże szybkość spływu wody była zależna od ilości cieczy w naczyniu, a więc pomiar czasu w taki sposób był także mało dokładny. W kolejnym czasie woda została zastąpiona piaskiem, który zamknięto w klepsydrze. Takie rozwiązanie pozwalało na bardziej precyzyjne odmierzanie godziny. Zegar ogniowy Następnie Chińczycy wykorzystali palącą świecę, na której umieszczona była podziałka, wskazująca upływający czas. W późniejszym okresie stosowano także rowki wypełnione proszkiem, który był łatwopalny.

Na początku XIV wieku zostały skonstruowane pierwsze zegary mechaniczne. Były one napędzane przez obciążnik. Takie zegary nie posiadały jeszcze tarczy, wskazówek, a godzinę wybijał dzwon. Zegary umieszczane były zazwyczaj wieżach kościołów, czy ratuszów. W niedługim czasie zmniejszono nieco wieżę, dołączono tarczę i wskazówki ; w taki sposób pojawiły się zegarki domowe. Ich mechanizm opierał się na sprężynie. Ich dokładność pozwalała określić czas dosyć precyzyjnie jak na tamten okres.

Był rok 1510. Wówczas skonstruowano pierwszy zegarek kieszonkowy. Uzyskanie niewielkich rozmiarów czasomierzy było możliwe dzięki sprężynie; z kolei użycie sprężyny spiralnej, czyli tak zwanego włosa umożliwiało pracę zegarka bez względu na jego ułożenie. Zegarki kieszonkowe były bardzo popularne aż do czasu pierwszej wojny światowej. Zazwyczaj nosili je mężczyźni. Mieli je przytwierdzone do kieszeni kamizelki za pomocą delikatnego łańcuszka. W dzisiejszych czasach tego typu czasomierze cieszą się zainteresowaniem tylko wśród miłośników i kolekcjonerów zegarków.

Pierwszy czasomierz zakładany na rękę wykonano 400 lat później- licząc od daty pojawienia się zegarka kieszonkowego. Właścicielką tego zegarka była królowa Neapolu. Kolejny tego typu czasomierz pojawił się blisko pięćdziesiąt lat później. I tak jak w poprzednim przypadku, posiadaczka tego zegarka była także kobieta - księżna węgierska. Warto wspomnieć, ze takie naręczne zegarki nie od razu stały się popularne wśród użytkowników. Dopiero dzięki wojsku wszyscy przekonali się do zegarków naręcznych. W 1886 roku po raz pierwszy została wyprodukowana partia czasomierzy dla Cesarskiej Floty Wojennej Niemiec. Ich produkcja maszynowa spowodowała duże obniżenie kosztów, co w efekcie znaczyło, ze każdy mógł pozwolić sobie na kupno zegarka naręcznego. Kolekcje zegarków naręcznych można znaleźć na stronie www.strefazegarka.pl. Mechaniczne zegarki naręczne Siłą napędową tego typu zegarków była niewielka sprężynka. Są to czasomierze, które mają swoich zwolenników, mimo kilku wad. Są one bowiem niezbyt precyzyjne, natomiast te droższe odznaczają się niedokładnością 1 sekundy na dobę, a ponadto werk ulega ścieraniu. Zatem niedokładność tych zegarków stale się powiększa. Oprócz tego są nieco masywne i wymagają ciągłego nakręcania. Natomiast w nowszych modelach typowa koronka jest bardzo często zastępowana automatycznym naciągiem.

Tego typu czasomierze działają w oparciu o prąd elektryczny bądź o rezonator kwarcowy. Pierwsze czasomierze kwarcowe wymiarami przypominały trochę pojemną szafę. Wyprodukowano je około lat dwudziestych XX wieku. Blisko pięćdziesiąt lat potem miały formę wygodnych małych zegarków na rękę. Są to czasomierze dosyć tanie, niezawodne i co ważne dokładne. Niektórzy uważają je za zegarki mało ekologiczne, gdyż koniecznością jest wymiana baterii co kilka lat. Obecnie bardzo często tą tradycyjną baterię zastępuje bateria słoneczna. W czasomierzach bardzo nowoczesnych zapas energii może być gromadzony nawet na 180 dni przebywania w warunkach nocnych. Obecnie dzięki systemowi miniaturyzacji zegarki kwarcowe są wielofunkcyjne, a ponadto niejednokrotnie posiadają wbudowany stoper, termometr, wysokościomierz, barometr, kalendarz, kalkulator, czasem nawet fotograficzny aparat cyfrowy. Modne zegarki znajdziemy na stornie www.swiatluksusu.com.pl/zegarki. Popularność zegarków wzrasta, bowiem są one coraz precyzyjniejsze. Mają nawet synchronizację z zegarem atomowym.