Mały problem z rodzicami

Jestem jedynaczką, od jakiegos czasu zauwazyłam ze rodzice chca za bardzo mnie kontrolowac.OCzywiscie bez przesady, nie ma jakiegos szperania w komputerze telefonie itp. ale za bardzo chcą wkraczać w moje wlaściwie dopiero rozpoczynajace sie zycie.Jestem pelnoletnia a oni teraz jakby obudzili sie i chca mnie traktowac jak mała dziewczynke. Odnosze wrazenie ze nawet chca sami wybierac mi i decydowac z kim i kiedy mam sie spotykac. Tlumaczylam im ze nic zlego nie robie i ze przeciez nie zawiodlam nigdy ich zaufania. Owszem przyznali mi racje ale co z tego. Przez to wszystko ostatnio zaczełam troche kombinowac z tymi wyjsciami bo juz sama nie wiedzialam co ja tu moge zrobic. Chyba zaczeli sie domyslać i zrobilo sie jeszcze gorzej. Brak mi pomysłów jak moge sobie z tym wszystkim poradzic.Nie chce zeby ciagle trzymali mnie pod kloszem bo wiem juz teraz ze kiedy zostane juz sama to nie bede umiala sama sobie dac rady.Chcialabym sama o sobie decydowac bo wiem ze potrafie byc odpowiedzialna. Nie mam pojecia jak moglabym do nich trafic i jakos rozwiazac te problemy.Ma ktos jakies pomysly na negocjacje? Z góry dziekuje

Jak porozmawiać z córką?

Moja córka ma 14 lat, chodzi do gimnazjum. Ma wiele koleżanek i bardzo dobry kontakt z nimi. Jednakże coś mnie ostatnio zaniepokoiło. Wracając z pracy minęłam kilka z nich w parku, gdzie piły piwo i paliły papierosy. W prawdzie nie było tam mojej córki i nigdy nie wyczułam od niej ani jednego ani drugiego, ale widziałam tam jej najlepszą przyjaciółkę. Jak porozmawiać z córką czy ma z tym coś wspólnego, żeby nie pomyślała, że nie mam do niej zaufania? Zapytać wprost? Chcę by wiedziała, że może ze mną o wszystkim porozmawiać, ale również o tym, że się o nią martwię.

Jak przestać się bać agresji w związku?

Mam pewien problem. Kilka lat temu byłam w toksycznym związku z mężczyzną, który próbował zawsze dominować, wykłócał się o wszystko, często zmuszał mnie do popierania jego decyzji, ale również wyżywał się na mnie. Dochodziło również do sytuacji kiedy mnie bił. I to nie były odosobnione przypadki, ani tym bardziej sytuacje, kiedy rzekomo na to zasługiwałam. Każdy powód dla niego był dobry. Nie jestem w stanie o tym zapomnieć. Ani o tym, ani też o chwilach kiedy zmuszał mnie do stosunków, mimo, iż tego nie chciałam. Minęło kilka lat, uwolniłam się z tego chorego układu i ułożyłam sobie życie normalnie. Studiuję, mieszkam z narzeczonym, wszystko układa się wspaniale. Prawie wszystko. Nie umiem mu zaufać. W taki sposób, że nie potrafię uwierzyć, iż nigdy mnie nie skrzywdzi, nie uderzy. Gdy się kłócimy o coś, jak każda normalna para, a on zwyczajnie uniesie dłoń, żeby mnie np. dotknąć, objąć, wówczas ja się wzdrygam, często odsuwam, chowam. Boję się, paranoicznie się boję, że prędzej czy później okaże się taki sam, jak mój były. Co jest oczywiście wielką paranoją, ponieważ to najlepszy człowiek jakiego kiedykolwiek poznałam. Co robić? Jak mu zaufać?

Ja po środku

Tkwię w głupiej sytuacji. Potrzebuję obiektywnej opinii i spróbuję bezstronnie opisać moje położenie. Moja przyjaciółka rozstała się z chłopakiem, który w miarę rozwoju a potem psucia się ich związku stawał się moim dobrym kumplem, zaznaczam, że poznałam go przed tym jak zaczęli być razem. On po rozstaniu całował się z moją koleżanką, którą poznał, gdy kiedyś przyszedł po mnie. Nie miałam na to wpływu, bo byli znajomymi, ale gdy on przestał być z moją przyjaciółką chciał spróbować z kimś innym. Teraz moja przyjaciółka chce, żebym ograniczyła kontakt z tym chłopakiem ze względu na to, że już z nim nie jest, że ją zranił. To nieprawda. Obserwowałam jak psuje się ich związek i wina leży 80:20 po jej stronie. Teraz cierpi przez to, że nie są razem i zrzuca winę na niego, obarcza tym wszystkich naookoło i przytacza ich wypowiedzi mnie. Chciałam jej pomóc i wspierałam ją tak długo aż nie zarządała, żebym w pierwszej wersji zerwała a potem ograniczyła kontakt z moim kumplem. Tłumaczyłam jej, że to co było między nimi jest niezależne od mojej relacji z nim i jeśli była w tym jakas jego wina to już dostał za to ode mnie ochrzan, ale ona nie ma prawa ingerować w moje znajomości. Jeśli chodzi o dziewczynę, z którą się całował, czasem spotykamy się większą grupą, ze wspólnymi znajomymi, czego moja przyjaciółka też nie toleruje, bo uważa że jest to zdrada z mojej strony, że widuję się i bawię z nią i jej byłym. Już sama nie wiem co o tym myśleć, do tej pory stałam przy swoim, ale już tak mną zakręciła, że zaczynam się nad tym zastanawiać. Czy ma prawo tego ode mnie wymagać? Proszę o jakąś opinię i sposób na ten dziwny problem...

Odzyskać zaufanie

Cześć. Mam spory problem, więc założyłem tu konto i liczę na wiele porad. Byłem z dziewczyną starszą 2 lata ( ja mam 20). Było cudownie, chodziliśmy na randki, całowaliśmy się, miło spędzaliśmy razem czas... widziałem z jej strony zaangażowanie. Z mojej strony to też było coś więcej. Pierwszy raz czułem przy dziewczynie coś więcej niż pociąg fizyczny. Pewnego dnia, powiedziała mi, że nie możemy się spotykać, bo coś usłyszała i nie chce nowych facetów... Nie miałem pojęcia o co chodzi, myślałem, że to jakiś żart. Wszystko się wyjaśniło... Kilku

Jak zdobyć fanów na Facebooku ?

Posiadam swoją stronę internetową, cały czas ją rozwijam ale mam pytanie jak szybko zdobyć fanów na Facebooku ? chciała bym zdobyć ich jak najwięcej co przełoży się na popularność mojej strony.