Problem z chłopakiem - pomóżcie

mam problem. byłam z chłopakiem przez rok. jak to w związku były sprzeczki ale zawsze było ok. Wczoraj dowiedziałam sie że przez ostatni tydzień ON robił sobie ze mnie żarty. okazało sie też że ma inną która jest z nim w ciąży!! kocham GO i wiem że to ten jedyny. nie chce bez niego żyć. co ja mam robić? pomocy

Zawieranie znajomości z dziewczyną. Randka. Rozwój związku.

Witam, mam pytanie dotyczące tego jak rozwija się związek z dziewczyną Byłem już w związku, trwał on dość długo i się rozpadł. Niełatwo mi było dojść do siebie i pewnie jeszcze w całości nie doszedłem. Ale czuję się o.k choć trochę mi brakuje czyjejś bliskości. Proszę o poradę, bo moj poprzedni zwiazek zaczynal sie dosc dawno temu i juz nie pamietam jak to jest na nowo z kims zaczynać. Nie mam problemu z rozmową z dziewczynami, nie jestem jakiś brzydki, jestem normalny. Ale zauważyłem taką prawidłowosć: jak sie jakiejs dziewczynie spodobam i ona stara sie w jakis sposób do mnie zbliżyć to ja "wymiękam" nie za bardzo wtedy czuję się pewnie, tak jakbym się czegoś bał. a przeciez nie jestem lebiegą i wiem o co chodzi. Podobna sytuacja jest gdy mi jakas dziewczyna jakoś szczegolnie spodoba, wowczas tez obawiam sie jakiegos zblizenia. Stad mam pytania co robic. Bo to sie juz staje irytujace, ja chce kogos poznac, ale jak np. dziewczyna ktora mi sie podoba do mnie napisze czy nie poszli bysmy do kina lub do klubu to ja mimo ze marzylo mi sie to, to w obliczu jej propozycji nachodzi mnie mnostwo wątpliwości. Nie wiem czemu nie moge sie zdobyc na zwykle wyjscie, przeciez to nic nie musi znaczyc, nie musi sie konczyc od razu malzenstwem, ale jednak ja "pękam" - nie wiem czego, ze sie nie sprawdze? nie wiem juz jak to jest "w dzisiejszych czasach" (nie jestem stary mam 27 lat) myślę sobie, ze moze jak to sie jakos szybko potoczy, ręce, pocałunki itd. seks... tęsknie już za tym, chcę mieć kobietę ale jednocześnie narósł we mnie jakiś lęk - strach jak to będzie. i nie tylko seks, w ogole jak to bedzie. Troche bez sensu. Nie wiem. Boję sie że już zapomniałem jak to jest. Trochę chyba tez straciłem poczucia wlasnej wartosci po tym jak rozstala sie ze mna moja dziewczyna, ale chcialbym juz isc naprzod i zapomniec o przeszlosci. Prosze o jakąś porade ktora konstruktywnie dodała by mi odwagi:)

Zawieranie znajomości z dziewczyną. Randka. Rozwój związku.

Witam, mam pytanie dotyczące tego jak rozwija się związek z dziewczyną Byłem już w związku, trwał on dość długo i się rozpadł. Niełatwo mi było dojść do siebie i pewnie jeszcze w całości nie doszedłem. Ale czuję się o.k choć trochę mi brakuje czyjejś bliskości. Proszę o poradę, bo moj poprzedni zwiazek zaczynal sie dosc dawno temu i juz nie pamietam jak to jest na nowo z kims zaczynać. Nie mam problemu z rozmową z dziewczynami, nie jestem jakiś brzydki, jestem normalny. Ale zauważyłem taką prawidłowosć: jak sie jakiejs dziewczynie spodobam i ona stara sie w jakis sposób do mnie zbliżyć to ja "wymiękam" nie za bardzo wtedy czuję się pewnie, tak jakbym się czegoś bał. a przeciez nie jestem lebiegą i wiem o co chodzi. Podobna sytuacja jest gdy mi jakas dziewczyna jakoś szczegolnie spodoba, wowczas tez obawiam sie jakiegos zblizenia. Stad mam pytania co robic. Bo to sie juz staje irytujace, ja chce kogos poznac, ale jak np. dziewczyna ktora mi sie podoba do mnie napisze czy nie poszli bysmy do kina lub do klubu to ja mimo ze marzylo mi sie to, to w obliczu jej propozycji nachodzi mnie mnostwo wątpliwości. Nie wiem czemu nie moge sie zdobyc na zwykle wyjscie, przeciez to nic nie musi znaczyc, nie musi sie konczyc od razu malzenstwem, ale jednak ja "pękam" - nie wiem czego, ze sie nie sprawdze? nie wiem juz jak to jest "w dzisiejszych czasach" (nie jestem stary mam 27 lat) myślę sobie, ze moze jak to sie jakos szybko potoczy, ręce, pocałunki itd. seks... tęsknie już za tym, chcę mieć kobietę ale jednocześnie narósł we mnie jakiś lęk - strach jak to będzie. i nie tylko seks, w ogole jak to bedzie. Troche bez sensu. Nie wiem. Boję sie że już zapomniałem jak to jest. Trochę chyba tez straciłem poczucia wlasnej wartosci po tym jak rozstala sie ze mna moja dziewczyna, ale chcialbym juz isc naprzod i zapomniec o przeszlosci. Prosze o jakąś porade ktora konstruktywnie dodała by mi odwagi:)

Związek na odległość

więc tak ; moja dobra koleżanka ma chłopaka który mieszka około 250km od niej, poznali się na gg, spotykają się raz na miesiąc , a w wakacje trochę częściej. Parą są od 4 miesięcy, ale już widzę że jest miedzy nimi napięta sytuacja, męczy moją koleżankę rzadkie spotkania, proszę o porady jak załagodzić sytuacją i czy z waszego punktu widzenia ten związek ma w ogóle jakąkolwiek przyszłość.

Związek na odległość

więc tak ; moja dobra koleżanka ma chłopaka który mieszka około 250km od niej, poznali się na gg, spotykają się raz na miesiąc , a w wakacje trochę częściej. Parą są od 4 miesięcy, ale już widzę że jest miedzy nimi napięta sytuacja, męczy moją koleżankę rzadkie spotkania, proszę o porady jak załagodzić sytuacją i czy z waszego punktu widzenia ten związek ma w ogóle jakąkolwiek przyszłość.

Związek bez seksu

Jestem z dziewczyną od 12 miesięcy, jesteśmy w tym samym wieku czyli po 20 lat, nikogo wcześniej nie mieliśmy , lecz od kilku miesięcy zauważyłem z jej strony brak chęci na "bliższe akcje" ,gdy tylko robią się bardziej intymne sytuacje ona zmienia taktykę np: zaczyna rozmowę , mówi że źle się czuje etc. Próbowałem o tym porozmawiać ale mówiła że wszystko jest ok, ale chyba z jej punktu widzenia bo z mojego to wygląda tak jak by po prostu nie chciała żebyśmy się bliżej poznali, dla mnie to dziwne zachowanie z ważywszy na fakt że na prawdę mamy się ku sobie i nikt nikogo nie chce wykorzystać, tylko wszystko odbywa się z uczuć. Proszę o sugestie, porady .

Związek bez seksu

Jestem z dziewczyną od 12 miesięcy, jesteśmy w tym samym wieku czyli po 20 lat, nikogo wcześniej nie mieliśmy , lecz od kilku miesięcy zauważyłem z jej strony brak chęci na "bliższe akcje" ,gdy tylko robią się bardziej intymne sytuacje ona zmienia taktykę np: zaczyna rozmowę , mówi że źle się czuje etc. Próbowałem o tym porozmawiać ale mówiła że wszystko jest ok, ale chyba z jej punktu widzenia bo z mojego to wygląda tak jak by po prostu nie chciała żebyśmy się bliżej poznali, dla mnie to dziwne zachowanie z ważywszy na fakt że na prawdę mamy się ku sobie i nikt nikogo nie chce wykorzystać, tylko wszystko odbywa się z uczuć. Proszę o sugestie, porady .

Związek na odległość

więc tak ; moja dobra koleżanka ma chłopaka który mieszka około 250km od niej, poznali się na gg, spotykają się raz na miesiąc , a w wakacje trochę częściej. Parą są od 4 miesięcy, ale już widzę że jest miedzy nimi napięta sytuacja, męczy moją koleżankę rzadkie spotkania, proszę o porady jak załagodzić sytuacją i czy z waszego punktu widzenia ten związek ma w ogóle jakąkolwiek przyszłość.

Związek bez seksu

Jestem z dziewczyną od 12 miesięcy, jesteśmy w tym samym wieku czyli po 20 lat, nikogo wcześniej nie mieliśmy , lecz od kilku miesięcy zauważyłem z jej strony brak chęci na "bliższe akcje" ,gdy tylko robią się bardziej intymne sytuacje ona zmienia taktykę np: zaczyna rozmowę , mówi że źle się czuje etc. Próbowałem o tym porozmawiać ale mówiła że wszystko jest ok, ale chyba z jej punktu widzenia bo z mojego to wygląda tak jak by po prostu nie chciała żebyśmy się bliżej poznali, dla mnie to dziwne zachowanie z ważywszy na fakt że na prawdę mamy się ku sobie i nikt nikogo nie chce wykorzystać, tylko wszystko odbywa się z uczuć. Proszę o sugestie, porady .

Jak przestać się bać agresji w związku?

Mam pewien problem. Kilka lat temu byłam w toksycznym związku z mężczyzną, który próbował zawsze dominować, wykłócał się o wszystko, często zmuszał mnie do popierania jego decyzji, ale również wyżywał się na mnie. Dochodziło również do sytuacji kiedy mnie bił. I to nie były odosobnione przypadki, ani tym bardziej sytuacje, kiedy rzekomo na to zasługiwałam. Każdy powód dla niego był dobry. Nie jestem w stanie o tym zapomnieć. Ani o tym, ani też o chwilach kiedy zmuszał mnie do stosunków, mimo, iż tego nie chciałam. Minęło kilka lat, uwolniłam się z tego chorego układu i ułożyłam sobie życie normalnie. Studiuję, mieszkam z narzeczonym, wszystko układa się wspaniale. Prawie wszystko. Nie umiem mu zaufać. W taki sposób, że nie potrafię uwierzyć, iż nigdy mnie nie skrzywdzi, nie uderzy. Gdy się kłócimy o coś, jak każda normalna para, a on zwyczajnie uniesie dłoń, żeby mnie np. dotknąć, objąć, wówczas ja się wzdrygam, często odsuwam, chowam. Boję się, paranoicznie się boję, że prędzej czy później okaże się taki sam, jak mój były. Co jest oczywiście wielką paranoją, ponieważ to najlepszy człowiek jakiego kiedykolwiek poznałam. Co robić? Jak mu zaufać?